Dzieci otrzymują kartoniki w różnych kolorach. Siadają na środku sali, na dywanie trzymając swoje kartoniki w rękach. Na polecenie nauczyciela:
"Yellow! Please stand up!" wszystkie dzieci mające żółte kartoniki wstają i pokazują innym kolorową karteczkę. Reszta dzieci wraz z nauczycielem sprawdza, czy wszyscy mają właściwe kartoniki.

Prosimy dzieci o ustawienie się na środku sali, rozglądnięcie się dookoła i wykonanie polecenia. Nauczyciel wydaje polecenia typu:
"Touch something blue". Dzieciaki robiegają się po całej sali i dotykają różnych przedmiotów w tym kolorze.

Po nauczeniu dzieci nazw kolorów proponuję dobrą zabawe z kolorami.
Przygotwanie do tej zabawy wymaga trochę wysiłku i zorganizowania ze strony nauczyciela, ale dzieci chętnie ćwiczą przy tej zabawie.

Nauczyciel przygotwuje kilkanaście balonów w różnych kolorach i kształtach. Przynosi je nadmuchane na lekcję i pozostawia w końcu sali. Balony mogą czekać już na dzieci, kiedy przyjdą na zajęcia.

Jeżeli grupka dzieci jest mała, można przynieść balony we wszystkuch kolorach dla każdego dziecka. Wówczas wydaję się polecenie dla wszystkich dzieci: " Go and take red balloons". Wtedy wszystkie dzieci ida po balony właśnie w tym kolorze.

Jeżeli dzieci jest więcej, można prosić pojedyncze dzieci o przyniesienie właściwego balonu. Np. Marcin, go and bring me a yellow balloon.

Jeżeli dzieci znają już także przymiotniki big/small oraz niektóre kształty, to można wzbogacić i utrudnić zabawę o właśnie te przymiotniki.

W grze biorą udział trzy osoby, które otrzymują taki sam zestaw haseł, ich zadaniem jest wymyślenie jak najśmieszniejszej definicji.

„Ciepło – zimno” – zabawa , która pozwala odróżnić czy ktoś jest bliżej czy dalej od przedmiotu.

POMOCE. Przedmiot do chowania niezbyt dużych rozmiarów, np. samochodzik, miś, łódeczka.

LICZBA UCZESTNIKÓW I MIEJSCE ZABAWY. Cała grupa lub mniejsza gromadka. Przebieg zabawy na sali lub na otwartym terenie.

WPROWADZENIE WSTĘPNE. Wychowawczyni wyjaśnia że przedmiot będzie schowany i że dzieci będą mówiły czy ktoś kto wędruje , szukając go po sali , jest od niego blisko czy daleko. Jeżeli jest daleko powiedzą zimno, gdy się przybliży powiedzą ciepło, a gdy będzie bardzo blisko powiedzą gorąco.

PRZEBIEG ZABAWY. Jedno z dzieci opuszcza salę. Pozostałe wybierają kryjówkę. Po wezwaniu szukającego , dzieci kierują od początku do końca jego krokami. Jeśli w zabawie bierze udział liczniejsza gromadka, wychowawczyni wyznacza kolejno po kilkoro dzieci do pełnienia kierowniczej funkcji.

„Wyścig chorągiewek” – gra polegająca na szybkim spostrzeganiu jednakowych barw. Pozwala poznać , bądź zapamiętać wcześniej poznane kolory. Wdrażanie do zespołowego podejmowania zadania. ( 6 lat )

POMOCE
a) Kartoniki o wymiarach 6x4 cm w czterech barwach (niebieskie,  żółte, zielone i czerwone). Każdy kolor w ilości równającej się około ¼ liczby dzieci w grupie.
b) Cztery chorągiewki w tych samych kolorach.

LICZBA UCZESTNIKÓW I MIEJSCE ZABAWY. Cała grupa. Przebieg zabawy na sali, lub na otwartym terenie na trawniku.

PRZEBIEG GRY. Czworo dzieci otrzymuje po jednej chorągiewce odmiennego koloru. Pozostałym rozdaje się potasowane barwne kartoniki. Dzieci z kartonikami w ręku siadają w odstępach tworząc półkole. Dzieci z chorągiewkami zajmują miejsca naprzeciw półkola. Na dany przez wychowawczynię znak dwoje dzieci z chorągiewkami ( np. zieloną i czerwoną ) wstaje. Jedno z nich kieruje się ku prawej zewnętrznej stronie półkola , drugie ku lewej. Każde z nich wręcza chorągiewkę temu dziecku , które trzyma w ręku tej samej barwy kartonik a następnie wraca na swoje miejsce. Po otrzymaniu chorągiewki dane dziecko powinno się natychmiast podnieść i przekazać ją najbliższemu sąsiadowi , który posiada również tej samej barwy kartonik , samo wraca na poprzednie miejsce. Odbiorca kierując się tym samym założeniem zanosi chorągiewkę do następnego uczestnika. Wygrywa ta gromadka dzieci która mając tego samego koloru potrafi pierwsza doprowadzić „swoją” chorągiewkę do punktu wyjściowego , to znaczy do rąk dziecka które ją otrzymało z rąk wychowawczyni na początku gry.

”Zgaduj zgadula” - gra ta ma na celu sprawdzenie i utrwalenie wiadomości dzieci o otoczeniu , oraz przypomnienie niektórych prawideł zachowania się. (6 lat)

POMOCE
a) Plansza-karton o wymiarach 25x25 cm, na nim zbiegające się na środku kwadratu 4-6 dróg –każda składająca się z 6 kółek w innym kolorze. Wymiar kółek ok. 1,5 cm. U zbiegu dróżek żółte , dwu - krotnie większe kółko,
b) 4-5 pionków, dowolnego kształtu.
c) Kartka z wynotowaną serią pytań.
d) Bączek.

LICZBA UCZESTNIKÓW I MIEJSCE ZABAWY. 4-6 dzieci . Przebieg gry miejsce przy stoliku na sali lub na otwartym terenie.

PRZEBIEG GRY. Dzieci otrzymują po jednym pionku. Ustawiają każdy przed jedną z obranych dróg. Wychowawczyni nakręca bączek na środku stolika. Gdy się przewróci , to dziecko ku któremu zwrócił się jego zaostrzony koniec rozpoczyna grę odpowiadając na pierwsze postawione pytanie. Następne pytania stawia się kolejno każdemu z dzieci po jednym. Jeżeli ktoś nie umie znaleźć odpowiedzi , lub daje odpowiedź niewłaściwą wówczas jego pionek pozostaje na uprzednio zajmowanym miejscu a to samo pytanie może być postawione jednemu z następnych uczestników gry. Kto dał najwięcej trafnych odpowiedzi ten najszybciej wygrywa.

PRZYKŁADY PYTAŃ :
1) Jaki kolor światła pozwala na przejście przez jezdnię?
2) Co zrobisz z papierkiem od cukierka , gdy jesteś na ulicy?
3) Usiadłeś w autobusie. Wchodzi staruszka. Co zrobisz?
4) Płaszczyk zimowy się zabrudził. Gdzie go mama zaniesie?
5) Ściany w mieszkaniu są brudne, kto je odnowi?
6) Wymień dwie marki samochodów.
7) Wymień dwa różne pojazdy do przewożenia ludzi w dużym mieście.
8) Jakiego koloru jest kwiat maku polnego?
9) Co lubi jeść królik?
10) Jak nazywa się ktoś kto prowadzi pociąg?
11) Jak się nazywa ktoś kto kieruje okrętem?
12) Nazwij zwierze które żyje tylko w wodzie?

Zaznacz, co było najpierw